home register readnews weblink forum contact
homeindex tooyhelp clipvdo tooyghost colum

            
          


อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์ ฉายา คนตาทิพย์ ดูดวงให้ท่านตลอดปี 2560


คลิปวิดีโอ - คนตาทิพย์ ตุ้ย เอ็กซเรย์ ได้ทำนายไว้ว่า
บารัก โอบาม่า จะได้เป็น ประธานาธิบดี 2 สมัย
บอล กับ นาตาลี เป็นแค่เพื่อน เตรียมนับถอยหลัง

  สารบัญเว็บลิงค์
มุมสมุนไพร

AlternativeComplete.com แหล่งรวมความรู้สมุนไพรในการบำบัดรักษาโรค

herblpg.com :: ลำปางรักษ์สมุนไพร

samunpai.com สมุนไพรดอทคอม จุดหยุดเพื่อสุขภาพของคุณและคนที่คุณรัก


  สถิติเว็บไซต์


หน้าแรก » คนตาทิพย์ทะลุมิติ เรียบเรียงโดย ณัชพล เทพนิมิต » ตอนที่ 11 : ปลามาเกิดเป็นลูกปากแหว่ง คนที่สองรับกรรมต่อพิมพ์ข่าว  ส่งข่าวนี้ให้เพื่อน

"ตอนที่ 11 : ปลามาเกิดเป็นลูกปากแหว่ง คนที่สองรับกรรมต่อ "
ตอนที่ 11 : ปลามาเกิดเป็นลูกปากแหว่ง คนที่สองรับกรรมต่อ

        เรื่องที่ผู้เขียน กำลังจะให้ อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์ เล่าต่อไป เป็นเรื่องที่เข้ากับ “กฏแห่งกรรม” หรือจะเรียกว่าเวรกรรมมีจริงก็คงจะได้ เป็นกรรมที่หวนกลับมาสนองให้กับคนสร้างได้เร็วไว แต่แทนที่มันจะสนองให้กับผู้สร้างกรรมโดยตรง ซึ่งเป็นพ่อ มันกลับมาสนองให้กับลูก ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ทำให้ผู้สร้างกรรม ซึ่งเป็น คุณพ่อ ต้องได้รับความสะเทือนใจอย่างยิ่ง เรื่องจะเป็นอย่างไร หรือเป็นเรื่องกงเกวียนกรรมเกวียนที่เกี่ยวพันกับอดีตชาติหรือเปล่า ติดตามได้ ณ บัดนี้ครับ

 

        อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์ กล่าวว่า เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมานานแล้ว ตอนนั้นผมยังเรียนหนังสืออยู่ในระดับชั้น ม.ศ.2 หรือ ม.ศ.3 ประมาณนี้ ถ้าจะนับอายุ ก็คงจะประมาณ 14-15 ปี แถวบ้านผมที่เรียก ตรอกเจ๊ก แยกออกมาจาก ซอยร่วมจิตร รายนี้เป็นญาติของคนชื่อ ต้อ ซึ่งผมเล่าไปแล้ว แต่นานแค่ไหนก็จำไม่ได้ มีอายุพอสมควรแล้ว ใช้ชื่อสมมติก็แล้วกัน สมมติชื่อของท่านว่า “น้ายุทธ” ก็แล้วกัน “น้ายุทธ” มีอายุเกือบ 50 ปีแล้ว “น้ายุทธ” เป็นสารพัดช่างจริงๆ ไม่ว่าใครจะจ้างให้แกไปซ่อมไปทำประเภท ไฟฟ้า ประปา หรือแม้กระทั่งงานด้านรับจ้างทำสวน “น้ายุทธ” จะทำได้หมด เรียกว่ารับจ้างทำงานได้สารพัดชนิด ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นงานอะไร ขอให้จ่ายค่าจ้างจริงเป็นใช้ได้ “น้ายุทธ” จะรับจ้างทำได้หมด
        อยู่มาวันหนึ่ง ผมแวะไปที่สวน ป้าเพี้ยน พูดถึงป้าเพี้ยน ท่านผู้อ่านก็คงจำได้อีก ผมแวะไปนั่งเล่นภายในสวนป้าเพี้ยนเสมอๆ เขาปลูกต้นไม้ไว้มาก ดูร่มรื่นดี ไม่มีแดดมาเผาให้ละคายเคืองผิวแม้แต่น้อย  ภายในสวนจะปลูกผลหมากรากไม้หลายชนิด อาทิ ส้ม ชมพู่ กล้วย ฯลฯ เป็นต้น
        “น้ายุทธ” ชอบเข้าไปตกปลาในสวนป้าเพี้ยน ซึ่งตกไม่ยากเลย เพราะปลามันหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว ปลามันจะอยู่เฉพาะแต่ในร่องสวน ว่ายน้ำไปไหนไม่ได้ คนแถวบ้านผมอย่าง “น้ายุทธ” จะเข้าออกบ้านใครก็ได้ ไม่มีใครว่า เพราะทุกคนจะรู้จัก “น้ายุทธ” เป็นอย่างดี เพราะแถวบ้านจะไหว้วานให้ “น้ายุทธ” ไปซ่อมไฟฟ้า-ประปาเสมอๆ คราวนี้ พอ “น้ายุทธ” ไปแวะสวนป้าเพื้ยน แกก็ไปเด็ดผลไม้ที่สวนป้าเพี้ยนกิน เป็นประจำ ป้าเพี้ยนก็ไม่ว่า
        จนกระทั่งมีอยู่วันหนึ่ง ผมเห็น “น้ายุทธ” เข้าไปตกปลาสวนป้าเพี้ยน ที่ผมแปลกใจเป็นอย่างมาก ท่านผู้อ่านรู้ไหมว่าคืออะไร ผมเห็น “น้ายุทธ” ตกปลาได้แล้ว ก็นำปลาใส่ถังพลาสติกที่เตรียมมา "น้ายุทธ" ตกได้ปลาเป็นจำนวนมาก สิ่งที่ผมแปลกใจก็คือ ทุกครั้งที่ "น้ายุทธ" ตกปลาได้ แทนที่เขาจะดึงเอาขอเบ็ดเกี่ยวปากปลาออกมา เหมือนกับคนอื่นเขา เขากลับใช้วิธิเอามีดคมๆ สับปากของปลาให้ขาดออกจากกัน เขาทำอย่างนี้กับปลาทุกตัวที่ตกได้
        ผมทัก “น้ายุทธ” ไปว่า ทำไมต้องทำอย่างนี้กับปลาที่ตกได้ทุกตัวล่ะ ผมว่ามันทรมานมากเลยนะ  “น้ายุทธ” ไม่ได้มองว่าผมเป็นเด็ก "น้ายุทธ" ตอบผมอย่างดีว่า ทรมานอะไรกัน ตุ้ย !  ปลามันเกิดมาให้เรากินเป็นอาหารอยู่แล้ว มันเสียเวลานะ ตุ้ย ขืนน้าค่อยๆ ง้างเอาเบ็ดออกมา มันเสียเวลามากเลย ไหนๆ ปลามันก็ต้องตายอยู่แล้ว มันต้องเป็นอาหารให้พวกเรากินอยู่แล้ว เพื่อไม่ให้เสียเวลา สู้ตัดปากมันเสียเลยจะดีกว่า มันเร็วดี
        ผมฟังแล้วก็ได้แต่ปลงอนิจัง นึกสงสารปลาตั้งเกือบ 20 ตัว ทุกตัวปากของมันโดน “น้ายุทธ” ตัดขาดออกจากกันหมดทุกตัว ผมสงสารปลาดังกล่าวมากจริงๆ จนกระทั่ง สิ่งที่ผมคาดไม่ถึงก็มาจนได้ คำว่า “กฏแห่งกรรมมีจริง” คำว่า “เวรกรรมมีจริง” คำว่า “ทำดีได้ดี-ทำชั่วได้ชั่วมีจริง” ผมได้เห็นภาพๆ หนึ่ง มันเป็นภาพของเด็กทารก สลับกับภาพของปลา "มันสลับไป-สลับมา-สลับไป-สลับมา" เป็นเช่นนี้หลายครั้ง  ระหว่างภาพเด็กทารก กับ ภาพปลา ผมเห็นภาพนี้ในระหว่างที่กำลังคุยกับ "น้ายุทธ" หลายครั้ง เห็นภาพอย่างนี้เรื่อยๆ  ผมนึกแปลกใจว่า เอ๊ะ ! ทำไมผมมองภาพปลาที่ “น้ายุทธ” ตกได้ กลายเป็นภาพของเด็กทารกไปได้ แล้วก็กลับมาเป็นภาพของปลา "สลับไป-สลับมา" เป็นอย่างนี้อยู่เรื่อยๆ  แล้วพอผมนึกถึง “น้ายุทธ” ภาพออกมาเป็นภาพ “เทาดำ-เทาดำ” ภาพอย่างนี้ผมรู้ดีว่า จะต้องเกิดเหตุไม่ดีอะไรสักอย่างกับ  “น้ายุทธ” เป็นแน่ แต่จะเป็นเรื่องอะไร จะเกิดเหตุอะไรกับ “น้ายุทธ” บางครั้งผมก็ยังไม่รู้เหมือนกัน เรียกว่า ยังเป็นเด็ก ยังอ่อนประสบการณ์

        ผมตัดสินใจพูดกับ “น้ายุทธ” อีกครั้งว่า “น้ายุทธ” ตกปลาครั้งต่อไป "น้ายุทธ" อย่าใช้วิธีเอาขอเบ็ดออกด้วยการใช้มีดตัดปากปลา จะได้ไหม อยากให้น้ายุทธใช้วิธีง้างเอาขอเบ็ดออกอย่างช้าๆ เหมือนคนทั่วไป น่าจะดีกว่า ปลาจะได้ไม่เจ็บปากหรือเจ็บปวด แล้วถ้าจะให้ดี “น้ายุทธ” อย่าไปตกปลาอีกเลยนะ
        “น้ายุทธ” ตอบผมอีกว่า โอ๊ย ตุ้ย ! เดี๋ยวปลาก็เป็นอาหารให้เราแล้ว บาปเบิบอะไรกัน เชื่อน้าเถอะ  บาปบุญไม่มีจริงหรอก กลับบ้านไปเถอะ เดี๋ยวน้าจะไปช้อนลูกน้ำขายอีก กลับบ้านเถอะ ตุ้ย !  กลับบ้านเถอะ “น้ายุทธ” ไล่ให้ผมกลับบ้านให้ได้ ผมจึงเดินทางกลับบ้านตามที่ “น้ายุทธ” สั่งและขอร้อง
        และแล้ว ผมมาทราบภายหลังว่า ขณะนี้ เมียน้ายุทธกำลังตั้งท้อง และท้องมาหลายเดือนแล้ว วันหนึ่ง เมียน้ายุทธกำลังยืนอยู่บริเวณหน้าบ้าน ผมเดินผ่านไปพอดี เพราะบ้านน้ายุทธกับบ้านผมก็อยู่ไม่ไกลกันสักเท่าไร ในระหว่างที่ผมกำลังเดินผ่านเมียน้ายุทธไป ผมมองเห็นท้องของเมียน้ายุทธ เป็นภาพของปลาที่น้ายุทธไปตกที่ร่องสวนป้าเพี้ยนไม่มีผิด คือ มีลักษณะเดียวกัน แล้วไหนจึงไปอยู่ในท้องของเมียน้ายุทธไปได้ล่ะ ผมนึกในใจ
        เมื่อผมเห็นดังนั้น ผมก็รู้สึกแปลกใจมาก วันก่อนเห็นปลาในถังน้ายุทธเหมือนเป็นเด็กทารก แต่มาวันนี้ เห็นเด็กทารกในท้องเมียน้ายุทธ มีสภาพกำลังนอนขดคุดคู้อยู่ในท้อง กลายเป็นปลาไปได้  และยังเป็นปลาที่โดนตัดปากขาดไปอีกด้วย  เหมือนกับที่ปลา“น้ายุทธ” ตัดปากนั่นแหล่ะ ผมรู้สึกแปลกใจมาก ผมนึกอยู่ในใจว่า จะต้องเกิดเหตุอะไรสักอย่างกับเมียน้ายุทธเป็นแน่ ผมสมมติชื่อเมียน้ายุทธว่า “น้าน้อย” ก็แล้วกันนะ ผมถาม “น้าน้อย” ไปว่า  น้าน้อยๆ ท้องมากี่เดือนแล้วครับ “น้าน้อย” ตอบผมว่า จวนจะคลอดอยู่แล้ว ตุ้ย อีกไม่กี่วันนี้ ไม่น่าจะเกินเดือนนี้แล้ว ต้องเตรียมตัวไปนอนโรงพยาบาลแล้วล่ะ ผมถามน้าน้อยต่อไปอีก “อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์” ยังไม่หายสงสัย แล้วเด็กในท้องเป็นยังไงบ้างล่ะ ดิ้นหรือเปล่า “น้าน้อย” ตอบว่า  โอ้ย  เด็กคนนี้ดิ้นน่าดูเลย แข็งแรงดี “น้าน้อย” ตอบผมมาแบบนั้น

        “อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์” เล่าให้ผู้เขียนฟังต่อไปว่า ไอ้ครั้นผมจะเล่าให้ “น้าน้อย” ฟังว่า ผมเห็นภาพเด็กทารกในท้อง “น้าน้อย” กลายเป็นปลาที่มีปากฉีกหรือปากขาดจากกัน ตามที่ “น้ายุทธ” สามีของเธอ ชอบใช้มีดตัดขาดปากปลาทุกตัว  ผมก็ไม่กล้าพูด ผมได้แต่เก็บไว้ในใจเพียงฝ่ายเดียว แต่ก็รู้สึกอึดอัดใจเหมือนกันนะ เรื่องแบบนี้น่ะ
        “น้าน้อย” ย้อนถามผมว่า ถามทำไมหรือตุ้ย ผมรีบปฏิเสธเธอไปว่า เปล่าครับ “น้าน้อย” ไม่มีอะไรหรอกครับ และนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ผมก็ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านไปไหน-มาไหน เรียกว่าไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านสักเท่าใด
        วันเวลาได้ผ่านไป จนกระทั่งผมมาทราบข่าวในภายหลังว่า น้าน้อยเมียน้ายุทธ ได้ไปคลลดลูกที่โรงพยาบาลแล้ว ได้ลูกเป็นลูกชาย แต่ลักษณะของเด็กที่คลอดออกมา “ปากแหว่ง” เด็กคลอดออกมาในลักษณะที่ไม่สมบูรณ์แบบเหมือนกับเด็กทั่วไป ทุกคนมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เด็กไม่มีริมฝีปาก
        ขอย้ำด้วยว่า มันไม่ได้ปากแหว่งเหมือนกับเด็กทั่วไป ที่เราเคยพบเคยเห็นนะ แต่มันเหมือนกับเด็กทารกที่ปากมันถูกมีดหรือของมีคม เฉือนออกไป หรือถูกตัดขาดออกไปทีเดียว คือ ริมฝีปากมันหายไปทั้งก้อนเลย สภาพมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ที่แปลกอีกอย่างก็คือ น้าน้อย เล่าให้ผมฟังว่า ตอนกำลังคลอดเด็กคนนี้ มันเคลื่อนออกมาในลักษณะคล้ายๆ กับการส่ายไปส่ายมาเหมือนกับ “ปลา” แล้วจึงหลุดออกมาจากช่องคลอด ที่สำคัญ เด็กคลอดออกมาแล้ว เด็กไม่ร้องสักคำ ไม่มีเสียงสักนิด ไม่มีเสียงร้อง “อุแว้-อุแว้” เหมือนกับเด็กทารกทั่วไป คือเด็กเปล่งเสียงไม่ได้เต็มที่ หรือ ร้องไม่ออกนั่นเอง

        หลังจากที่ผมทราบข่าวจากเเพื่อนบ้านเช่นนี้แล้ว ดังที่บอกไปตั้งแต่แรกแล้วว่า บ้านผมกับบ้าน “น้ายุทธ-น้าน้อย” อยู่ใกล้กัน ผมจึงแกล้งไปพบ “น้าน้อย” ถึงบ้าน ผมตะโกนเรียก “น้าน้อย” ไปว่า  “น้าน้อย-น้าน้อย” ตอนนี้เด็กคลอดออกมาหรือยัง “น้าน้อย” ตอบผมว่า ตุ้ย ! เด็กเกิดมาโชคไม่ดีเลย “อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์” พอได้ยินเช่นนั้น ก็ร้องทักว่า เด็กเป็นอะไรล่ะ เด็กเป็นอะไรหรือเปล่า “น้าน้อย” เรียกให้ผมเข้าไปดูสิ เด็กตื่นแล้ว กำลังนอนเล่นอยู่พอดี พอผมเดินเข้าไปที่เปล ภาพที่ผมมองเห็นเด็กทารกลูกของ “น้าน้อย”  อนิจัง-อนิจา ที่ปากของเด็กทารก ไม่มีริมฝีปากจริงๆ อย่างที่ชาวบ้านพูดกันไม่ผิดเพี้ยน มันเหมือนปากเด็กถูกมีดหรือของมีคม ตัดหรือเฉือนออกไปทั้งก้อนเลย มันเป็นมากกว่าเด็ก “ปากแหว่ง-เพดานโหว่”  ทั่วๆ ไป ตามที่เราเคยพบเคยเห็นเสียอีก
        พอผมเห็นดังนี้แล้ว ผมนึกถึง “น้ายุทธ” สามีของ “น้าน้อย” ทันที ผมรู้ว่า นี่คือ กฎแห่งกรรมที่ “น้ายุทธ” ก่อเอาไว้ตอนนั่งตกปลาในร่องสวนป้าเพี้ยนตามที่ผมเคยเห็นนั่นเอง ที่ผมเล่ามานี้ เพราะผมเห็นเด็กทารกในเปล เป็นภาพที่น่าสลดใจมาก แทนที่เกิดมาจะมีอาการครบ 32 ดีๆ แต่กลับเป็นเด็กทารกชาย  ที่ริมฝีปาก หายไปทั้งก้อน

        **ผู้เขียนถามอาจารย์ตุ้ยว่า เด็กทารกที่เห็นปากแหว่ง ริมฝีปากหายนั้น มันแหว่งเฉพาะบริเวณริมๆ ฝีปาก หรือมันแหว่งตรงกลางปากเลยครับ ?**
        อ.ตุ้ย กล่าวว่า มันแหว่งตรงกลางปากเลย เห็นได้อย่างชัดเจน จะบอกว่าริมฝีปากหายก็คงไม่ผิด  เหมือนริมฝีปากถูกตัดขาดไป หรือ ก้อนเนื้อริมฝีปากตรงกลาง หายไปทั้งก้อนเลย ผมมองเห็นเหงือกแดงๆ ของเด็กทารกได้อย่างชัดเจน นอกจากนั้น เวลาเด็กจะขยับตัว มันเหมือนกับปลาไม่มีผิดเลย มัน “กระเดิ๊บ-กระเดิ๊บ-กระเดิ๊บ” มันขยับตัวแบบปลายังไงยังงั้น ผมเห็นแล้ว ทั้งอัศจรรย์ ทั้งทึ่ง และ ปลงสังเวช ระหว่างที่ผมมองดูสภาพของเด็ก ผมก็นึกถึง “น้ายุทธ” ไปด้วย นึกถึงภาพตอนที่ “น้ายุทธ” ใช้มีดตัดปากของปลาให้ขาดออกจากกัน แล้วก็นึกในใจว่า “เวรกรรมมีจริงหนอ-เวรกรรมมีจริงหนอ” ปลาจึงได้มาเกิดเป็นลูก “น้ายุทธ” แล้วยังมีสภาพเป็นปากแหว่งหรือปากหาย เรียกไม่ถูก ตามที่ “น้ายุทธ” สร้างกรรมไว้  ระหว่างที่ผมกำลังนึกถึงภาพและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างเพลินๆ
        “น้ายุทธ” ก็เดินเข้าบ้านมาพอดี และทันทีที่ “น้ายุทธ” มองเห็นหน้าผม “น้ายุทธ” ก็ทักผมทันทีว่า ตุ้ย ! จำวันนั้นได้ไหม วันที่น้ายุทธไปตกปลาที่ร่องสวนป้าเพี้ยนน่ะ ตุ้ย ยังจำได้หรือเปล่า แล้วตุ้ยพูดกับน้าว่ายังไง จำได้ไหม ผมพยักหน้าแทนการตอบรับ “น้ายุทธ” กล่าวต่อไปว่า เพราะน้ายุทธไม่เชื่อ ตุ้ย ไง น้าเอามีดสับปากปลาที่น้าตกได้ทุกตัว แทนที่จะค่อยๆ ง้างเอาเบ็ดออกจากปาก น้าบอกว่ามันเสียเวลามาก ตุ้ย อุตส่าห์เตือนน้าแล้วว่า “อย่าทำบาป” อย่าไปทำอย่างนั้น แต่น้าไม่เชื่อ แล้วดูสิ อะไรเกิดขึ้น น้ายุทธ พูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ปากของลูกชายที่กำลังอยู่ในเปล ที่มีลักษณะปากแหว่งอย่างรุนแรง มันไม่เหมือนเด็กปากแหว่งเพดานโหว่ทั่วๆ ไป แต่มันมีลักษณะก้อนเนื้อหายไปตามที่เล่าไปแล้ว

        ตุ้ย ดูสิ ปากลูกชายน้าถึงได้เป็นอย่างนี้ไง “น้ายุทธ” พูดต่อไปว่า วันแรกที่ลูกชายน้าคลอดออกมานะ พอน้าเห็นปากลูกชายแหว่งหายไปอย่างนี้ น้านึกถึง ตุ้ย ทันทีเลย น้ายุทธ พูดเหมือนคนที่กำลังสำนึกผิด แล้วมันก็แปลกนะ ตุ้ย นับตั้งแต่วันที่ใช้มีดตัดปากปลาวันนั้นเป็นต้นมา น้าจะกินอาหารอะไร ก็แล้วแต่  ไม่ว่าจะกินข้าว-กินแกง-กินผัก-หรือกินอาหารอะไร มันเหมือนคนไม่รู้รสชาตของอาหารเลย มันรู้สึกลิ้นชาปากชาไปทั้งปาก กินอาหารอย่างไม่รู้รสเลย
 แล้วมันยังมีเรื่องที่แปลกมากอีกเรื่องหนึ่ง วันที่น้าไปตกปลาวันนั้น ตกกลางคืน น้าก็ฝันว่า ลูกน้าที่เกิดมา ก็คือปลาที่น้ายุทธไปตัดปากมัน และเด็กจะมีลักษณะเป็นเด็กปากแหว่ง เหมือนกับปลาที่โดนน้ายุทธตัดปากนั่นเอง “น้ายุทธ” เล่าต่อไปว่า แต่น้ายุทธก็ยังไม่ค่อยเชื่อ เพราะอาจคิดมากไปเอง แต่น้ายุทธก็ไม่กล้าเล่าความฝันให้ใครฟัง จนกระทั่งได้ลูกชายเกิดมาปากแหว่งเช่นนี้ น้าจึงได้เริ่มเล่าความฝันให้คนรู้จักหรือเพื่อนๆ ได้ฟัง และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา น้าก็ไม่คิดอยากจะกินปลาอีกเลย มันเหมือนคนขยาดหรือคนกลัวอะไรสักอย่าง เมื่อไปนึกถึงภาพที่ตนเองเคยตัดปากมัน เหมือนปลาเป็นศัตรูกับน้า หรือเป็นสิ่งที่จะทำให้น้าเกิดความหวาดกลัว เกิดความกังวลนั่นเอง "น้ายุทธ" สารภาพกับผม

        “อ.ตุ้ย” เล่าให้ผู้เขียนฟังต่อไปว่า ผมมารู้ในภายหลัวว่า ทุกๆ สัปดาห์ “น้ายุทธ” จะต้องเจียดเงินไปซื้อปลาในตลาด เลือกปลาที่เขากำลังจะซื้อไปปรุงอาหาร หรือกำลังจะนำไปทำกับข้าวกิน “น้ายุทธ” จะต้องซื้อปลาประเภทนี้  ไปปล่อยในแม่น้ำลำคลอง ประดุจหนึ่งเป็นการถ่ายบาป แก้กรรม หรือล้างกรรมที่ตนเองเคยก่อมานั่นเอง “น้ายุทธ” กำลังพูดคุยกับเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานอย่างผม คุยอย่างคนไม่ถือตัวและเป็นกันเอง เพราะเมื่อตอนผมเป็นเด็กนั้น ผมมักทำตัวเป็นเด็กเรียบร้อย พูดจาไพเราะ สุภาพ อ่อนโยน เพราะคุณแม่คุณยาย คอยสอนผมตลอดเวลา ผมจึงเป็นที่รักของผู้ใหญ่และเพื่อนๆ รุ่นราวคราวเดียวกันทุกคนนั่นเอง
 
        “น้ายุทธ” ยังได้เล่าไปถึงเมื่อตอนที่ “น้ายุทธ” ยังเป็นเด็กให้ “อ.ตุ้ย” ฟังอีกว่า เมื่อตอนเป็นเด็กนั้น “น้ายุทธ” ก็เคยจับเอาลูกอ๊อด (ลูกกบที่เพิ่งเกิด) มา “บี้-บี้-บี้” ตรงส่วนหัวส่วนปากมันอีกด้วย  พอถึงตอนโต ก็ยังก่อกรรมตามที่ ตุ้ย เห็นนั่นแหล่ะ คือตัดปากปลาออกจากกันอย่างไม่ปราณี
  “น้ายุทธ” ยังเกรงกลัวว่า ถ้าท้องคนที่สองต่อไป ลูกที่เกิดมา จะเป็นยังไงหนอ จะเกิดมามีอะไรพิการ หรือเป็นเด็กปากแหว่งเหมือนลูกคนแรกคนนี้หรือเปล่า “น้ายุทธ” เล่าไปด้วยสีหน้าสลดหดหู่ สีหน้าบ่งบอกว่ามีความกังวลใจ ดูไม่สดชื่น เหมือนคนกำลังอมทุกข์เป็นอย่างมาก

        หลังจากที่ “น้ายุทธ” ได้นั่งคุยกับผมภายในบ้านวันนั้นแล้ว เราทั้งสองก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลย  น่าจะนานประมาณเกือบปีเห็นจะได้ “น้าน้อย” ภรรยาของ “น้ายุทธ” ก็ตั้งครรห์ลูกคนที่สอง คราวนี้เหลือเชื่อ แต่ลืมบอกไปว่า “น้ายุทธ” แกไม่ได้ตกปลาอีกแล้ว ตามที่เล่าไป น้ายุทธ แกเจียดเงินไปซื้อปลาในตลาดมาปล่อยในแม่น้ำลำคลองทุกสัปดาห์

        ท่านผู้อ่านลองช่วยพิจารณากับผมไปด้วยนะครับ “อ.ตุ้ย เอ็กซเรย์” เชิญชวนแฟนคอลัมน์ร่วมใช้วิจารณญาณ พอเมีย “น้ายุทธ” คลอดออกมา คราวนี้เป็นลูกผู้หญิง ปรากฏว่า ดูผิวเผินก็เหมือนกับเด็กทั่วๆ ไป แต่ยังมีเหตุที่บริเวณปากอีกแล้ว กล่าวคือ ปากของลูกสาว น้ายุทธ ไม่ได้ปากแหว่งหรือเนื้อปากหายไปเหมือนกับลูกคนแรก แต่ที่บริเวณริมฝีปากลูกสาวนี่แหล่ะ มันมีสีแดงๆ มองดูคล้ายๆ เส้นเลือดฝอย มันขึ้น “ระเรื่อ-ระเรื่อ-ระเรื่อ” ทั่วทั้งริมฝีปากบนและล่าง มองเห็นได้อย่างชัดเจน เห็นแล้วก็น่ากลัว  เกรงถ้าไปกระทบอะไรกับริมฝีปาก ก็อาจจะทำให้เส้นเลือดแตกและเลือดอาจไหลไม่หยุดก็ได้
        นอกจากนั้น ที่บริเวณไขสันหลังตั้งแต่ท้ายทอยลงมาถึงข้างล่าง มันมีลายคล้ายๆ คลีบปลา แต่ยังไม่ถึงกับปูดออกมาเป็นคลีบ มันแค่เป็นลายเท่านั้น เกิดขึ้นบริเวณกลางหลัง รวมทั้งบริเวณผิวหนังทั่วทั้งตัว ก็มองเห็นเป็นลายคล้ายๆ เกล็ดปลา ผุดขึ้นตามผิวหนังทั่วทั้งตัว เห็นได้อย่างชัดเจนเช่นกัน

        “น้ายุทธ” เดินเข้าบ้านมาจ๊ะเอ๋ผมอีกครั้ง “น้ายุทธ” ทักทายผมทันที ตุ้ยๆ มาดูนี่สิ “น้ายุทธ”  เรียกผมไปดูลูกคนที่ 2 ซึ่งเป็นลูกสาว พร้อมกับชี้นิ้วไปยังบริเวณริมฝีปาก ที่มองเห็นเส้นเลือดฝอยเกิดขึ้นทั่วริมฝีปาก และบริเวณไขสันหลังที่มีลายคล้ายๆ คลีบปลา สวนผิวหนังก็คล้ายๆ เกล็ดปลา พอ “น้ายุทธ” พูดถึงบริเวณริมฝีปากและไขสันหลังลูกสาว  ผมเห็นภาพสว่างๆ ทันที สว่างก็หมายถึงดี หรือไม่ต้องวิตกกังวล มากนัก ผมบอก “น้ายุทธ” ไปว่า “น้ายุทธ” ไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลอะไรมาก เพราะลูกสาวคนนี้ ถ้าโตขึ้น ไม่ว่าจะที่บริเวณริมฝีปาก หรือ ลายคลีบปลาบริเวณไขสันหลัง มันจะเจือจางหายไปเอง-หายไปหมด  ทั้งนี้ ผมมั่นใจมาก เพราะตอนที่ “น้ายุทธ” พูดถึงบริเวณดังกล่าว ผมเห็นภาพส่วาง ไม่มีภาพดำสักนิดเลย  ไม่ดำก็หมายถึงมั่นใจได้
        ผมพูดกับ “น้ายุทธ” ต่อไปอีกว่า การที่ “น้ายุทธ” ได้ลูกคนที่ 2 เช่นนี้ อาจเป็นเพราะเศษของกรรมที่ น้ายุทธ เคยก่อไว้ มันยังมีหลงเหลืออยู่บ้าง ประกอบกับระยะหลัง นับตั้งแต่ “น้ายุทธ” ได้ลูกชายปากแหว่งมาแล้ว “น้ายุทธ” ก็ได้พยายามสร้างกุศล เพื่อเป็นการล้างบาปที่เคยก่อไว้ ให้เบาบางหรือเจือจางลงไป  โดย น้ายุทธ จะเจียดเงินที่มีอยู่เพียงเล็กน้อย ไปซื้อปลาในตลาดมาปล่อยทุกสัปดาห์ ทั้งๆ ที่ปกติ “น้ายุทธ” เป็นคนไม่ชอบทำบุญ เพราะไม่เชื่อทางนี้ กลับกลายเป็นคน ชอบทำบุญไปแล้ว เพราะรู้แล้วว่า เวรกรรมมีจริงแน่ เพราะตัวเองได้ประสบมาแล้วนั่นเอง และอาจเป็นเพราะเหตุนี้ก็ได้ ผมจึงมองเห็นว่า ลูกสาวคนที่ 2 ของ “น้ายุทธ” ถ้าโตขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเส้นเลือดฝอยทั่วทั้งริมฝีปาก ไม่ว่าจะมีลายคลีบปลาที่ไขสันหลัง ตลอดจนลายเกล็ดปลาทั่วบริเวณผิวหนัง จะหายไปจนหมดสิ้น เรียกว่าหายไปจนเข้าสู่สภาพปกติเหมือนบุคคลทั่วไป อย่างนี้ก็ต้องถือได้ว่า บุญที่ น้ายุทธ หมั่นสร้างไว้ทุกสัปดาห์ ก็กลับมาสนองให้แก่ผู้สร้างได้เหมือนกัน.

-ณัชพล เทพนิมิต-


โดย : ณัชพล เทพนิมิต 
วันที่ 18 ตุลาคม 2557 เวลา 10:21:29 น.

คะแนน 5.00 จาก 5 คะแนน (3 ครั้ง)

activeshow mod ©
คนตาทิพย์, ตุ้ยเอ็กซเรย์, อ.ตุ้ย, นมสด, นมสดตุ้ย, นมสดตุ้ยเอ็กซเรย์, ตาทิพย์, เอ็กซเรย์, จักรินทร์, โกศัยดิลก, จักรินทร์โกศัยดิลก, ณัชพล, โรจน์ถาวร, สื่อมวลชน, สทช, เครือข่ายสื่อมวลชนต่อต้านทุจริตแห่งชาติ, ยื่นหนังสือ, หลวงพ่อฤาษีลิงดำ, เรื่องผีๆ, คนตาทิพย์ทะลุมิติ, สัมพัสวิญญาณ, สุดยอดไทยแลนด์, ปรึกษาปัญหา, กาแฟตุ้ย